اولین نکتهای که در آزمون ویسکوزیته روغن اهمیت دارد، دمای نمونه در هنگام آزمایش است. میدانید که ویسکوزیته روغنها و روانکارها در دمای بالا کمتر میشود (جاری شدن سریعتر اتفاق میافتد) و در دمای پایین افزایش پیدا میکند (جاری شدن کندتر میشود). بهترین دما برای اندازهگیری ویسکوزیته روغن، دمای دستگاهی است که روغن در آن مورد استفاده قرار میگیرد. اندازهگیری استاندارد ویسکوزیته روغنها و روانکارها در دو دمای ۴۰ و ۱۰۰ درجه سانتیگراد انجام میشود. دمای ۴۰ درجه به دمای کار بسیاری از ماشینآلات نزدیک است؛ از طرفی، تأثیر ناخالصیها یا مشکلات روغن بر ویسکوزیته در دمای پایین سریعتر مشخص میشود. روغنهای بهکاررفته در موتورهای دیزلی افزایش دمای بیشتری را تجربه میکنند و به دمای ۱۰۰ درجه و بالاتر هم میرسند. به همین دلیل اندازهگیری ویسکوزیته روغن در دمای ۱۰۰ درجه سانتیگراد هم جزو معیارهای استاندارد است.
دومین نکته مهم در آزمون ویسکوزیته روغن
دومین نکته مهم در آزمون ویسکوزیته روغن سرعت تغییر گرانروی ماده است. بعضی از دستگاهها شرایط عملیاتی مختلفی دارند و ممکن است در بازههای زمانی مختلف با اختلاف دمای زیاد کار کنند. اگر اختلاف دمای شرایط مختلف کار دستگاه بیشتر از ۲۰ الی ۳۰ درجه سانتیگراد باشد، لازم است سرعت تغییر ویسکوزیته هم مورد ارزیابی قرار گیرد. برای محاسبه سرعت تغییر باید بدانید که ویسکوزیته روغن در هر نقطه دمایی باید چقدر باشد و سپس میزان ویسکوزیته روغن نمونه خود را اندازهگیری کنید. اگر در حین افزایش دما، ویسکوزیته در دمای بالاتر، کمتر از استاندارد باشد، یعنی سرعت گرانروی روغن زیاد است و اگر بیشتر از حد انتظار باشد، یعنی فرایند کاهش گرانروی آن کند پیش رفته است و روغن دیرتر از حد انتظار جاری میشود.